پس از آغاز علمي مطالعات در مديريت، مكتبها و نظريه هاي متعددي شكل گرفتند تا درنهايت در دهه 70 ميلادي به مكتب (رويكرد / نگرش/ نظريه) اقتضايي (contingency) انجاميد. هرچند ريشه رويكرد اقتضايي را در آراي پيشينياني چون هانري فايول و ماري پاركر فالت مي توان جستجو كرد، اما اين رويكرد به نام فيدلر مشهور گرديد كه بيشتر به وجه اقتضايي رهبري پرداخته است

با ظهور مكتب اقتضايي در مديريت، ديگر چيزي با عنوان «بهترين راه» (Best Way The One) وجود ندارد .

اين بدين معني است كه موفق بودن (پاسخگو بون) يك رويكرد در يك گوشه دنيا، ضمانتي بر موفقيت آن در گوشه ديگر دنيا نيست، بلكه عوامل متعددي چون بافت تمدني و فرهنگي، هويت ملي، تاريخ يك كشور و... همگي در موفقيت يا عدم موفقيت يك رويكرد دخيل‌اند.

برای اطلاعات جامع تر به سایت سازمان مدیریت صنعتی مراجعه کنید.